4 KONCEPCJE MECHANIZMÓW PSYCHICZNYCH

Z grubsza biorąc można wyróżnić 4 koncepcje mechanizmów psychicznych, które warunkują zachowania seksualne lub mogą współdziałać w powstaniu zaburzenia seksualnego, lub je wywoływać:

– 1. Koncepcje psychoanalityczne kładą największy nacisk na rolę mechanizmów nieświadomych. Doświadczenia nabyte we wczesnym dzieciństwie oraz związane z nimi lęki i mechanizmy obronne tkwiące w podświadomości, zahamowania, fiksacje i regresje, stają się przyczyną powstawania zaburzeń. Istotnymi czynnikami są tu mechanizmy obronne mające na celu tłumienie sił popędowych wiodące do tego, że nieakceptowane dążenia popędowe wyrażane są w formie kompensacyjnej.

– 2. Koncepcje behawioralne kładą nacisk na behawioralny aspekt funkcjonowania człowieka. Zarówno zachowania przystosowawcze jak i nieprzystosowawcze są nabyte i podlegają prawom uczenia się. Zaburzenia zachowania są niczym innym jak brakiem wyuczenia się właściwych, pożądanych zachowań lub wyuczeniem się nieprawidłowych wzorców zachowań, lub niepożądanych nawyków. To wyuczenie się ma miejsce przede wszystkim w sytuacjach lękowych i konfliktowych.

– 3. Koncepcje egzystencjalne kładą największy nacisk na problemy związane ze świadomą egzystencją człowieka. Obraz świata oraz własnej osoby determinuje zachowanie człowieka, które z tymi obrazami zawsze jest spójne. Konflikt między sądami i ocenami własnymi obrazu świata a sądami i ocenami innych ludzi staje się źródłem zaburzeń. Powstają one w wyniku przyjmowania ocen i wartości narzuconych przez innych ludzi, lecz niezgodnych z własnymi odczuciami. W takiej sytuacji specyficzną formą egzystencji staje się odchylenie od normy, a osiągnięciu dojrzałości przeszkadzają trudności w realizacji własnych potencjalnych możliwości.

– 4. Koncepcje interakcyjne przywiązują największą wagę nie do procesów zachodzących w samym człowieku, lecz do procesów powstających w wyniku interakcji z innymi ludźmi. Koncepcje te uwzględniają zarówno czynniki psychiczne jak i społeczno-kulturowe warunkujące powstawanie zaburzeń. Za najistotniejszy czynnik przyjmuje się proces komunikacji z innymi ludźmi, to jest sposób przyjmowania i przekazywania informacji. Zaburzenia powstają w wyniku długotrwałej niezgodności między treścią przekazywanych informacji a kontekstem sytuacyjnym, co utrudnia odbiór informacji zewnętrznych oraz właściwe rozpoznanie i ocenę własnych myśli i odczuć. Ważne znaczenie ma tutaj uszkodzenie procesu komunikacji zachodzące w interakcjach z osobami mającymi duże znaczenie i wartość dla człowieka, przy czym szczególną rolę odgrywają uszkodzenia w komunikacji niewerbalnej.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
SYGNAŁY SOCJOSEKSUALNE – ROZWINIĘCIE

Z ciekawym przykładem sygnałów socjoseksualnych spotykamy się u hieny cętkowanej (Crocuta). U zwierząt tych występuje ogromne podobieństwo między męskimi i...

Zamknij