Badanie elektromiograficzne w stenozach

Jednym z pierwszych, który zastosował elektromiografię do wykrywania przewężeń kanału kręgowego – rutynowe, obustronne wykonywanie elektromiografii u pacjentów z podejrzeniem stenozy kanału kręgowego – był Jacobson. Dowiódł on też istnienia korelacji między wynikami elektromiografii a objawami śródopera- cyjnymi, stwierdzanymi u leczonych chorych.

Jacobson bada elektrodami igłowymi 5 mięśni każdej kończyny, unerwianych przez Ls i Sj (L4- m. adductor magnus i m. quadriceps Ls – m. tibialis anterior, m. peroneus, m. extensor digitorum longus et brevis, m. extensor hallucis Sj – m. triceps surae i długie zginacze podudzia).

Wszystko wskazuje na to, że stenoza lędźwiowa jest nadal zbyt rzadko rozpoznawana, stąd tak częste niepowodzenia leczenia operacyjnego bólów krzyża (Paine i Huang).

Objawy stenozy mogą być niezwykle różnorodne i równie zmienne. Jednym z bardzo typowych objawów jest chromanie przestankowe, przeto stwierdzając ten objaw należy dociekliwie badać w kierunku stenozy, gdyż od tego zależy powodzenie całego leczenia .

W takich przypadkach, nierzadko już zwykłe rutynowe zdjęcia kręgosłupa wykazują zmiany potwierdzające wstępną diagnozę – przerost stawów międzywy- rostkowych, zmniejszenie obydwu wymiarów kanału kręgowego. Bardziej dokład- nych danych dotyczących morfologii kanału kręgowego dostarczają: mielografia i tomografia osiowa.

Mimo wielu poszukiwań nadal podstawowym sposobem pomiarów wielkości kanału kręgowego jest badanie mielograficzne, w którym odcinek lędźwiowy wypełnia się 30 ml środka cieniującego i wykonuje zdjęcia w pozycji stojącej chorego. Wymiar kanału w projekcji AP poniżej 14 cm sugeruje stenozę.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Cysticerkoza

Chorobotwórczość. I. Te n i o z a (taeniosis) charakteryzuje się bólami brzucha (zwłaszcza tzw. głodowymi), nudnościami, sporadycznymi wymiotami, biegunką...

Zamknij