Długotrwałe nadciśnienie

Chory z zaawansowanym, długotrwałym nadciśnieniem źle reaguje na leki gwałtownie obniżające ciśnienie (diazoksyd, trimetafan). Ścianki naczyń poddawane stałej presji wysokiego ciśnienia grubieją, a mięśnie gładkie przerastają, przez co stają się mniej podatne na rozciąganie i gorzej odpowiadają na mechanizmy autoregulujące. Może to prowadzić do zmniejszonej perfuzji krążenia mózgowego i objawów ogniskowego niedokrwienia (2, 9]. Dlatego w tych stanach, po uzyskaniu szybkiego działania hipotensyjnego, wskazane jest stosowanie leków o dłuższym działaniu. W leczeniu ambulatoryjnym przede wszystkim, choć także w tera-

– 290 pii klinicznej, stosuje się w tym celu leki działające na metabolizm amin katecholowych (wybiórczo blokujące układ współczulny) – preparaty rezerpiny i metylodopa. Leki te nie są jednak pozbawione działania niepożądanego na ośrodkowy układ nerwowy, co bardzo ogranicza ich zastosowanie. Występuje ogólne osłabienie i senność, które zacierają obraz kliniczny u chorych z encefalopatią nadciśnieniową [9, 10]. Towarzyszący rzadkoskurcz może nasilać te objawy, zwłaszcza kiedy powtarzane dawki kumulują się. Mogą one hamować wówczas aktywność ośrodka na- czynioruchowego zachodzi to poprzez stymulację receptorów a-adrener- gicznych w tym ośrodku, podobnie jak po dużych dawkach klonidyny. Przy stosowaniu diuretyków, zwłaszcza kwasu etakrynowego (Edecrin), czasem furosemidu, może wystąpić upośledzenie słuchu zwykle przejściowe, rzadziej trwałe. Wreszcie po terapeutycznych dawkach rezerpiny mogą wystąpić stany depresyjne. Jest to jeden z powodów, dla których lek ten jest coraz rzadziej stosowany w praktyce ambulatoryjnej.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Działanie antymineralokortykosteroidowe

Zmniejszenie syntezy prostaglandyn jest innym mechanizmem zapobiegania skurczom macicy pod wpływem gestagenów.Działanie antyandrogenowe. Działanie antyandrogenowe progesteronu udowodniono na zwierzętach, a...

Zamknij