Epidemiologia duru brzusznego

W epidemiologii duru brzusznego człowiek odgrywa najważniejszą rolę jako główne i jedyne źródło zakażenia. Obecność zarazków w produktach spożywczych, w wodzie itd. jest zjawiskiem wtórnym w następstwie zanieczyszczenia wydalinami człowieka zakażonego. W szerzeniu duru brzusznego oprócz chorego biorą udział także nosiciele — ozdrowieńcy. Liczba nosicieli po przebyciu choroby waha się od 1—5%

Nosicielstwo przewlekłe trwać może lata, a nawet u niektórych, do końca życia. Zakażenie może nastąpić wskutek zarażenia się bezpośrednio od chorego, od nosiciela lub za pośrednictwem zakażonych produktów spożywczych (mleko i wszelkie przetwory z mleka itd.), lub zakażonej wody. W przenoszeniu zarazków poważną rolę przypisuje się muchom domowym. Sposób bytowania muchy predysponuje ją do tej roli, ponieważ ma ona możność styczności zarówno ze środkami spożywczymi, jak i z wszelkimi nieczystościami.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Wpuklenie się główek kości udowych

Wpuklenie się główek kości udowych. Przyczyną wrodzonego kręczu karku jest najczęściej uszkodzenie mięśnia sutkowo-obojęzykowego wskutek trudności porodowych lub niekorzystnego ułożenia...

Zamknij