Ingerencja czynników społecznych przy potrzebie seksualnej

A Kępiński idzie dość daleko w przypisywaniu aktywności seksualnej autonomii rozumianej jako brak zależności od woli, a uzależnienie od układu wegetatywnego, z tym że ten brak zależności jest silniejszy u mężczyzn ze względu na ich aktywniejszy charakter życia seksualnego. łeczne. Autor ten wyróżnia trzy etapy rozwoju potrzeby: konkretyzację, mentalizację i socjalizację. Przyjmuje założenie, iż podstawowe mechanizmy biologiczne „ujawniają się w swoim działaniu wyłącznie jako niespecyficzny stan napięcia”, który człowiek konkretyzuje – nadając mu kierunek rozładowania, mentalizuje – wyznaczając sposób i zakres redukcji napięcia, socjalizuje – dostosowując do wymagań swego środowiska, bo taki stan napięcia „można w pełni zredukować poprzez określoną, specyficzną klasę zachowań lub przedmiotów”. Konsekwencją przyjęcia takiego założenia jest wysoka ranga przekazu kulturowego i osobistego doświadczenia, skoro pojawienie się napięcia nie może samo przez się wywołać rozpoznania i zrealizowania działania (jako mechanizm instynktu).

Ingerencja czynników społecznych przy potrzebie seksualnej rozpoczyna się przed powstaniem stanu napięcia. Obok pobudzenia fizjologicznego ° czy psychicznego, np. typu wyobrażeń obiektu czy snu, mamy pobudzenia erotyczne zabawowe i ze strony komercjalizowanego seksu i innych okoliczności zewnętrznych. Braki pobudzenia (lęk, awersja, niepokoje moralne przed wchodzeniem w sytuacje pobudzające) mają także swoje źródła społeczne, a mianowicie wzory środowiskowe, typ wychowania.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Zropnienie zawału płucnego

Na ogół ropnica, mimo że stanowi poważne zakażenie, jest uważana za proces chorobowy mniej ciężki niż posocznica. W istocie zjadliwość...

Zamknij