Kora mózgowa część 2

O wpływie kory mózgowej na czynności seksualne świadczą wyniki doświadczeń na zwierzętach, którym usuwano różne części półkul mózgowych (wraz z korą mózgową) oraz obserwacje poczynione na ludziach, którzy mają mózg uszkodzony na skutek przebytej choroby. Goltz (1892) już w drugiej połowie XIX wieku usuwał psom różne części kory mózgowej. Z badań swych wysunął wniosek, że kora mózgowa potrzebna jest dla prawidłowych zachowań seksualnych samców, natomiast u samic istnieje większa autonomizacja niższych ośrodków nerwowych sprawiająca, że kora mózgowa nie jest niezbędnie potrzebna do prawidłowego funkcjonowania seksualnego. Bard (1940) usuwał zwierzętom duże obszary kory mózgowej wraz z węchomózgowiem i strukturami podkoro- wymi, co nie wywoływało większych zmian w reaktywności seksualnej samic. Natomiast u samców zmiany były dość wyraźne. Usunięcie około 20% kory nie wywoływało większych zmian, lecz usunięcie większej ilości powodowało obniżenie reaktywności seksualnej. Usunięcie ponad 60% kory mózgowej powodowało całkowity zanik aktywności seksualnej i obojętność seksualną. Z badań tych wynika, że aktywność seksualna u samców ma bardziej złożone mechanizmy fizjologiczne oraz że są one bardziej uzależnione od kory mózgu niż u samic, co czyni je bardziej podatnymi na zakłócenia.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Zabiegi uniemożliwiające dalsze zakażenie jamy brzusznej

Rokowanie w przebiegu ogólnego septycznego zapalenia otrzewnej jest bardzo poważne. Na szczęście wprowadzenie do terapii antybiotyków, w szczególności penicyliny i...

Zamknij