Kosmówka i jej działanie

Zbliżone ku sobie przez ucisk, przewód żółtkowy i omocznia tworzą ostatecznie jeden wspólny sznur, który przymocowany z jednej strony do pępka płodu, z drugiej do kosmówki, stanowi zawiązek przyszłej pępowiny. Wobec tego, że u młodych za-rodków ludzkich (ryc. 23 a i b) omocznia nie bierze udziału w tworzeniu się krążenia kosmówkowego, zawiązkiem przyszłej pępowiny jest szypuła brzuszna, inaczej zwana nóżką Hissa, twór mezodermalny, łączący zarodek z kosmówką. Poprzez szypułę brzuszną dążą naczynia krwionośne od płodu do kosmówki. jak mały, jasny pęcherzyk, uwypuklający się na powierzchni śluzówki. Preparat Petersa, w którym wiek jaja wynosił około 17—18 dni, wyglądał w ten sposób, że na przekształconej w doczesną i zgrubiałej śluzówce tylnej ściany macicy widać było maleńki pęcherzyk, wielkości ziarnka prosa. Jajo zagnieździło się między światłami dwóch gruczołów i w miejscu jego pogrążenia był widoczny ubytek nabłonka. Nad jajem, od strony światła macicy, wytworzyła się osłonka w kształcie wieczka, utworzona z włóknika. Jajo leżało w warstwie doczesnej zbitej (compacta), a w jego wnętrzu zawiązek zarodka, na zewnątrz zaś kosmówka gęsto usiana kosmkami. Śluzówka macicy w okolicy kosmówki silnie rozpulchniona, z rozszerzonymi włośniczkami, częściowo już otwartymi, z których wylewała się krew dokoła kosmków. Świadczy to o trawiącym działaniu nabłonków kosmkowych i o samo-dzielnym wykształcaniu sobie podłoża przez jajo. Zagnieżdżone pod błoną śluzową jajo rośnie, wypuklając się ponad nią do światła macicy. Obecnie znamy już młodsze jaja, 7—8-dniowe, które przedstawiają się podobnie do jaja opisanego przez Petersa, Moellendoriia, Millera, Linzenmeiera i Brycea, Teacher a i innych (ryc. 20).

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
SCHORZENIA POWŁOK BRZUSZNYCH

Prawidłowa czynność powłok brzusznych, a przede wszystkim mięśni prążkowanych, zależy w znacznej mierze od ich jędrr.ości i dobrego napięcia, które...

Zamknij