Krwistek pozamaciczny

Krwistek pozamaciczny dochodzi nieraz do dużych rozmiarów. Tworzy się on zwykle stopniowo, wskutek powtarzających się wylewów krwi. W miarę wzrostu jego dochodzi do przemieszczenia narządów, na których się opiera, ku przodowi i ku górze. Jeśli macica pozostaje w tyłozgięciu wskutek unieruchomienia jej przez zrosty otrzewnej, krew nie może zbierać się w jamie Douglasa, ale gromadzi się między macicą i pęcherzem moczowym, tworząc krwistek przedmaciczny (haematocele anteuterina).

W procesie narastania i cofania się krwistka pozamacicznego można rozróżnić klinicznie kilka faz (Czyżewicz). W fazie pierwszej krew spływająca do jamy Douglasa wypukła nieco tylne sklepienie pochwy, a górna powierzchnia krwistka ma kształt wklęsły.

W fazie drugiej, wskutek nowych wylewów krwi, macica, która zajmowała dotąd położenie prawidłowe, zostaje przyciśnięta do spojenia łonowego i nieco podniesiona w górę. Tylne sklepienie pochwy ulega silnemu wypukleniu i obniżeniu. Górna powierzchnia krwistka jest wypuklona ku górze i tworzy jakby czapę.

W fazie trzeciej zaczynają pojawiać się na górnej powierzchni krwistka maczu- gowate wypukłości jako wtórne wydęcia. W fazie czwartej krwistek cofa się w miarę postępującego procesu wessania. Na górnej jego powierzchni zaznaczają się nieregularne wgłębienia, które pochodzą od wciskających się pętli jelit. Macica, która uległa przesunięciu do przodu, wyprostowuje się.

W fazie ostatniej przychodzi do zorganizowania się krwistka i do powstania zrostów, które pociągają macicę i przechylają ku tyłowi jej trzon uprzednio wyprostowany. Trzon ten zostaje w tym położeniu utwierdzony i unieruchomiony.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Erotoman czy zboczeniec? – ciąg dalszy

Te nieco szerokie i odbiegające od toku rozważań dywagacje pojęciowe zamieściłem tu, gdyż już zbyt wiele szkody społecznej przyniosły lekkomyślne...

Zamknij