NIEPOŻĄDANE DZIAŁANIE PRZY LECZENIU HORMONAMI TARCZYCY

Leczenie preparatami tarczycy w 1891 r. rozpoczął Murray, Jest to więc jedna z najstarszych metod leczenia hormonami. Obecnie lekiem z wyboru jest sól sodowa L-tyroksyny. Jej okres półtrwania w osoczu wynosi ok. 7 dni. Pełnego skutku leczniczego można się spodziewać w ciągu 3-.5 dni od chwili rozpoczęcia leczenia, a zniknięcie działania tego preparatu następuje 8-10 dni po jego odstawieniu. Preparat ten działa więc wolniej niż trijodotyronina, której okres półtrwania w osoczu wynosi 1 dobę, a początek działania pojawia się już po kilku godzinach.

Przy podejmowaniu substytucyjnego leczenia niedoczynności tarczycy należy przewidywać indukcję wielu enzymów związanych z wytwarzaniem energii w komórkach oraz znaczne zwiększenie tkankowego zużycia tlenu. Zwiększa się więc zapotrzebowanie na pracę układu krążenia i płuc, wątroby oraz innych gruczołów dokrewnych. Początek leczenia musi być więc bardzo powolny, zwłaszcza gdy dotyczy ono osób z upośledzeniem czynności układu krążenia i w podeszłym wieku. Jeżeli w.,wyniku podawania hormonów tarczycy dojdzie do dysproporcji między wydolnością układu krążenia wieńcowego a wzmożoną pracą mięśnia sercowego wskutek zmian w tkankowym metabolizmie, może pojawić się stenokar- dia, zawał serca lub ciężkie zaburzenia rytmu serca. Wobec powyższego nie należy osiągać stanu eutyreozy szybciej niż na to pozwalają indywidualne cechy przypadku (zazwyczaj 1 -2 miesiące).

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Niepożądane działanie naparstnicy

W praktyce klinicznej należy rozważyć możliwość działań niepożądanych naparstnicy wówczas, gdy w czasie jej stosowania pojawiają się niewyjaśnione objawy. Najwcześniej...

Zamknij