NOWOTWORY SROMU ZŁOŚLIWE

– a) MIĘSAK SROMU (sarcoma vul vete)

Zwyczajne mięsaki sromu rzadko się zdarzają. Mogą występować niezależnie od wieku chorej, a nawet u nieletnich dziewczynek. Rozwijają się zwykle w wargach sromowych większych, ale również i w innych częściach sromu. Wzrost ich zależy od stopnia złośliwości. Zazwyczaj guzy są niewielkich rozmiarów, twarde, malo przesuwalne, niekiedy uszypułowane. Tylko wyjątkowo mięsaki sromu dochodzą do wielkości głowy dziecka.

Mimo nawet niewielkich rozmiarów ulegają wcześnie rozpadowi i rozsianiu w ustroju drogą naczyń krwionośnych przerzuty mogą występować w rozmaitych narządach.

Rozpoznanie jest możliwe tylko drogą badania mikroskopowego, trzeba jednak pamiętać, że samo pobranie wycinka próbnego może stać się bodźcem do wzrostu nowotworu lub powstania przerzutu. Dlatego w wątpliwych przypadkach lepiej wyjąć guz jeszcze przed badaniem mikroskopowym.

Leczenie polega na doszczętnym zabiegu operacyjnym. Należy usunąć nie tylko sam guz, ale i odpowiednie węzły chłonne pachwinowe i udowe. Następowe leczenie energią promienistą jest konieczne.

Ze względu na wczesne powstawanie przerzutów i skłonność do nawrotów rokowanie w przypadkach mięsaka sromu jest bardzo złe nawet w razie wczesnej operacji.

– b) MIĘSAK BARWNIKOWY SROMU ( melanosarcoma vul vae)

Podobnie jak i w innych narządach, mięsak barwnikowy jest najzlośliwszą postacią nowotworu sromu, gdyż bardzo wcześnie zajmuje węzły chłonne pachwinowe i miednicze i łatwo ulega rozpadowi, zanim jeszcze osiągnie większe rozmiary. Występuje on na sromie częściej niż zwyczajny mięsak i to zazwyczaj w wardze większej lub w łechtaczce. Zrazu tworzy drobny guzek barwy brunatnej lub niebieskawej, który w odpowiednich warunkach – nieraz dopiero po latach – zaczyna nagle i szybko rozrastać się.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
LBA ma wewnętrzną aktywność sympatomimetyczną

Praca Galleiy i wsp. [355] nie potwierdziła tych spostrzeżeń z tym, że do leczenia nadciśnienia u kobiet w ciąży autorzy...

Zamknij