OBWODOWE NIEDOKRWIENIE KOŃCZYN

W przypadkach obwodowego niedokrwienia kończyn dobre wyniki uzyskuje się przez podanie dożylnego wlewu nitroprusydku sodowego (Nipride).

Prostaglandyny (PG) weszły już na stałe do „arsenału” leków skurczowych stosowanych w położnictwie. Ich rola w wywoływaniu porodu jest dzisiaj bezsporna. Podczas ciąży zwiększa się wytwarzanie PG w mięśniu macicy i w łożysku. Zmiany hormonalne w organizmie kobiety ciężarnej – zmniejszenie stężenia progesteronu i zwiększenie estrogenów – powodują wzmożenie syntezy i uwalniania prostaglandyn.

Właściwości skurczowe PGEt oraz PGE2 zostały w dość szerokim zakresie wykorzystane w położnictwie w pobudzaniu porodu, wywołaniu poronień w drugim trymestrze ciąży, w przypadku ciąży obumarłej, usuwaniu zaśniadu groniastego.

Najszersze zastosowanie praktyczne PG znalazły w przypadkach wywoływania lub nasilania czynności skurczowej macicy podczas porodu. Z ogólnych działań niepożądanych prostaglandyn stosowanych w położnictwie należy podkreślić zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Niezmiernie istotnym działaniem niepożądanym jest możliwość wystąpienia zaburzeń czynności skurczowej w postaci silnych i częstych skurczów macicy o charakterze tężcowym. Może to prowadzić do niebezpiecznych skutków, np. pęknięcia macicy, krwotoku, śmierci dziecka lub matki. Stosowanie prostaglandyn w położnictwie wymaga więc, podobnie jak przy oksytocynie, szczególnej troski i kontroli laboratoryjno-aparaturo- wej (kardiotokografia).

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Zwyrodnienie torbielkowate jajników

Zarówno jednak ten podział, jak i podział Seljego (1946), który oparty częściowo na morfologicznej budowie guzów, a częściowo na ich...

Zamknij