PROGRAM ZAPOBIEGAWCZY

Przed ustaleniem programu działalności zapobiegawczej konieczne jest ustalenie celów bezpośrednich i odległych. Wynikają one przede wszystkim z dokładnego rozpoznania mechanizmów społecznych. Umożliwia to analiza w aspekcie epidemiologicznym i klinicznym. Wytyczone cele powinny być realne, powinny uwzględniać możliwości ekonomiczne i organizacyjne określane przez

– 1) istniejące przepisy i akty prawne dotyczące kontroli i leku,

– 2) metody wychowawcze,

– 3) istniejące możliwości dokonania wyboru (alternatywy) używania leków. ‚

W planowaniu i realizacji programów powinni brać udział przedstawiciele różnych dyscyplin i dziedzin życia. Niezbędny jest udział organizacji młodzieżowych. Leczenie i rehabilitacja powinny trwać wystarczająco długo, aby osiągnąć pełny cel ustalony w programie. Jest nim zawsze co najmniej pełna rehabilitacja społeczna i zawodowa. W niektórych krajach programy leczenia nie wymagają natychmiastowego odstawienia leków. Te mniej ambitne, ale za to bardziej realistyczne programy opierają się na ściśle kontrolowanym stosowaniu leków uzależniających pod opieką lekarską (heroina i kokaina w Anglii, metadon i dekstropropoksy- fen w USA, opium w Iranie) przy równoczesnym umożliwieniu zdobycia zawodu i pracy i dążeniu do umotywowania porzucenia zależności lekowej.

Ważną częścią działania są elementy zapobiegawcze programu w postaci społecznej akcji informacyjno-wychowawczej o ryzyku nadużywania leków [2],

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
CZYNNIKI POBUDZAJĄCE WYDZIELANIE RENINY

Czynniki pobudzające lub hamujące wydzielanie reniny zestawiono w tab. 14. Jak widać czynniki wywołujące hipowolemię, spadek ciśnienia tętniczego, pobudzenie układu...

Zamknij