Przewody Wolffa i Miillera

Przewody Wolffa i Miillera uchodzą zrazu do dolnej części omoczni (allantois) w okresie, kiedy wysuwa się ona jeszcze poza jamę ciała jako uchyłek końcowego jelita. Później, kiedy ściana brzuszna zostaje zamknięta w obrębie pępka, dochodzi do zróżnicowania się dolnego odcinka omoczni. Z części omoczni między pępowiną i ujściem przewodów Wolffa i Miillera powstaje ostatecznie w życiu pozapłodowym twór, zwany więzadłem pępkowym środkowym (lig. vesicoumbilicale mediate). Część środkowa bierze udział w tworzeniu się pęcherza moczowego, a część dolna w tworzeniu się cewki moczowej. Ramię zstępujące omoczni tworzy zatokę moczowo-płciową (sinus urogenitalis), ramię wstępujące – odbytnicę, a część ich wspólna – stek (cloaca).

Stek wytwarza się już we wczesnym okresie życia zarodkowego z wewnętrznej blaszki zarodkowej (entoderma) poniżej odejścia omoczni, w pobliżu ogonowego końca ciała, jako ślepy koniec jelita (ryc, 31 i 32).. ku przedniej ścianie brzusznej wypustka (plica inguinalis), która łączy się w obrębie jamy ciała z tzw. grzebieniem pachwinowym (crista inguinalis), małym tworem, sterczącym ku wewnątrz z okolicy późniejszego brzusznego otworu kanału pachwinowego. W ten sposób powstaje więzadło płciowo-pachwinowe (lig. genitoinguinale).

Równolegle z procesem powstawania więzadła plciowo-pachwinowego wytwarza się w przedniej ścianie brzusznej pasmo łącznotkankowe, które przebiega przez całą grubość tej ściany i przechodzi dośrodkowo w więzadło płciowo-pachwinowe. Jest to tzw. jądrowód Huntera (gubemaculum Hunttri),

Więzadło obłe powstaje zatem z dwóch tworów z sobą połączonych, tj. z więzadła płciowo- pachwinowego i jądrowodu Huntera. Ponieważ jądrowód tworzy się pierwej, nim zaczną się różnicować mięśnie ściany brzusznej, kanał pachwinowy’ powstaje również bardzo wcześnie.

W procesie rozwojowym części płciowych kobiety nie dochodzi do zmian położenia gonady (względnie jej zstąpienia) w takich rozmiarach, jak to się dzieje u mężczyzny. Jajnik zmienia jednak swoje położenie. O ile u płodu i w dzieciństwie żeńskiego osobnika leży jeszcze powyżej wejścia do miednicy, opada on do niej stopniowo z innymi wewnętrznymi narządami rodnymi.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Badania Marii Trawińskiej

Słabością dotychczasowych programów i projektów wychowania było to również, iż wychodziły one z doświadczeń opartych na obserwacjach i badaniach robionych...

Zamknij