Receptory słuchowe

Receptory słuchowe oraz elementy przekształcające bodźce akustyczne, które wchodzą w skład zmysłu słuchu mają dość złożoną budowę. Drgania powietrza, „podłużne”, rozchodzące się w przestrzeni zgodnie z kierunkiem fali, tworzą falę dźwiękową stanowiącą bodziec akustyczny dla narządu słuchu. Fala akustyczna wprawia w drgania błonę bębenkową oddzielającą ucho zewnętrzne od ucha środkowego, co zapoczątkowuje proces słyszenia. Sygnały akustyczne u zwierząt, mające na celu przywabienie partnera seksualnego, często wysyłane są tylko przez osobniki jednej płci. Na przykład u owadów tylko samce wyposażone są w specyficzne narządy wytwarzające akustyczne bodźce seksualne.

Wpływ bodźców słuchowych na czynności seksualne u szczurów badali Zondek i Tamari (1960). Stosując przewlekłe tony alarmowe wobec szczurów obu pici obserwowali w efekcie ich niepłodność. Samice wykazywały estrus przedłużony lub stały oraz powiększenie macicy i jajników. Do rozwoju ciąży nie dochodziło nawet wtedy, gdy dzwonki alarmowe pojawiały się dopiero po udanej kopulacji całkowicie płodnych zwierząt.

Zmysł słuchu u ludzi odgrywa pewną rolę w inicjacji i przebiegu cyklu reakcji seksualnych, najczęściej wskutek utrwalonych skojarzeń warunkowych wiążących się z przypomnieniem uprzednio przeżytych sytuacji seksualnych. Działanie stymulujące seksualnie mogą mieć zarówno poszczególne bodźce akustyczne (np. głos), jak i kompozycje muzyczne – melodie, kojarzące się z sytuacją seksualną oraz partnerem seksualnym.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Zaburzenia maskulinizacji

Do zaburzeń maskulinizacji płodu może również dojść w wyniku enzymatycznych zakłóceń w tworzeniu się testosteronu w jądrach lub jego konwersji...

Zamknij