ROZWÓJ BIAŁACZEK I CHLONIAKÓW

Rakotwórcze i białaczkotwórcze działanie u człowieka leków cytostatycznych i immunosupresyjnych oraz promieni ‚jonizujących nie ulega wątpliwości [1, 5, 7, 16, 18, 27, 28, 29, 40],

Ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej u osób leczonych długotrwale lekami immunosupresyjnymi po przeszczepach narządowych jest 100 razy większe niż w normalnej populacji. W ciągu 5 pierwszych lat leczenia nowotwory występują u 5 – 7% tych chorych. Około V3 wszystkich nowotworów stanowią chloniaki złośliwe.

Stwierdzono również rakotwórcze działanie promieni jonizujących w tym także stosowanych leczniczo.

Szczyt zachorowań przypada na okres po 4 – 8 latach od naświetlania, pierwsze przypadki występują po 1-2 latach, reszta zachorowań po czasie do 20 lat.

W 10 – 20 lat po podaniu torotrastu obserwowano wystąpienie ostrej białaczki, mieloiibrozy, hiposplenizmu (atrofii śledziony), aplazji szpiku.

Białaczka występuje u 0,3u/o chorych leczonych iekami alkilującymi z powedu nowotworów jajnika (u 5- 10″/o chorych, którzy przeżyli 10 lat od zakończenia chemioterapii).

Należy również wspomnieć o przypadkach ostrej białaczki szpikowej powstałej u osób z aplazją polekową szpiku, zwłaszcza po chloramfenikolu, fenylobutazonie, benzenie, promieniach jonizujących i cytostatykach. Szczyt występowania choroby obserwuje się po 5 – 9 latach. Na specjalną uwagę zasługują cytostatyki, które wykazują wielokierunkowe działania na krew i układ krwiotwórczy (tab. 25.25).

Dodaj Komentarz