Seks a kultura w XIX i XX wieku

Szybkie zmiany w wielu dziedzinach kultury na przełomie XIX i XX wieku zrewolucjonizowały także sferę seksu (utożsamianą niejednokrotnie ze sferą obyczaju), choć znacznie później, bo w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych naszego stulecia. Znalazła w tym potwierdzenie zarówno teza (Ogburna i Nimkopfa, 1969) o opóźnieniu kulturowym rozwoju moralności w stosunku do techniki, jak i marksistowska koncepcja o związkach nadbudowy z bazą ekonomiczną. Zrewolucjonizowanie sfery seksu można potraktować również typologicznie, rozpatrując modele idealne moralności w społeczności tradycyjnej i współczesnej, doszukując się cech przeciwstawnych (Fourastie, 1966) czy procesów charakterystycznych dla wyodrębnionych odcinków czasu.

Zgodnie z koncepcją takiego podziału moralność społeczeństwa tradycyjnego powinna cechować: większa stabilność wzór człowieka w jego środowisku lokalnym czy warstwie społecznej określony przeważnie przez ideologię religijną (przenikającą inne dziedziny formalizowanych zachowań z) wyraźnie określone role kobiety i mężczyzny, wraz z modelem małżeństwa jako sposobem bycia wartość własności (koncentracja, ciągłość, ruchliwość przez pomnażanie, więzi) ogólny postęp przez pracę i ofiarność, przez służbę na określonej pozycji, a postęp moralny przez akceptację ideologii, cierpliwość i nadzieję, pełnienie obowiązków, walkę z błędem (grzechem) bądź elitarny ascetyzm.

Dodaj Komentarz