Seks w świetle antropologii filozoficznej – kontynuacja

Omawiając powyższą problematykę, uwzględnię trzy płaszczyzny rozważań: 1) przekonania potoczne, które trzeba sobie uświadomić i poddać krytyce 2) refleksje filozoficzne wywodzące się z założeń humanizmu 3) artystyczne transpozycje życia seksualnego i spraw z nim związanych. Między tymi ujęciami zachodzą wzajemne związki i zależności: sztuka odzwierciedla rzeczywiste przekonania panujące w określonej epoce, ale zarazem kształtuje te przekonania (artysta nie tylko prezentuje aktualny stan rzeczy, ale zajmuje postawę buntu, wysuwając nowy sposób patrzenia na rzeczywistość). Podobnie filozofia, czerpiąc inspiracje z życia potocznego, tworzy nowe modele rangi i wartości zachowań seksualnych z uwagi na przyjmowany ideał człowieka oraz sposób określania jego istoty, odziałuje na poglądy potoczne i na sztukę. Stosunek między tymi poglądami zmieniał się w różnych epokach, a mianowicie: albo pozostawały ze sobą we względnej zgodzie, albo były rozbieżne i sprzeczne, albo też uzupełniały się niekiedy. Dziś odgrywają tu rolę jeszcze inne czynniki: wiedza naukowa (medyczna, biologiczna, psychologiczna), która dociera do szerokich rzesz ludzkich, stając się jednym z czynników mających wpływ na przekonania potoczne ujęcia filozoficzne, ongiś splecione z systemami etycznymi i religią, dziś coraz bardziej niezależne i oddziałujące poprzez różne formy popularyzacji sztuka, która przejmuje z filozofii liczne poglądy i przekonania.

Zanim przystąpimy do kolejnego rozpatrzenia tej problematyki, musimy jeszcze zdać sobie sprawę z dwu zasad metodologicznych, sprawnych w zakresie ujmowania zjawisk sztuki, problematyki człowieka, a w szczególności życia seksualnego.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Seksualność zwierząt i seksualność ludzi

Seksualność zwierząt opiera się na działaniach instynktownych. Instynkt jest wrodzoną zdolnością do wykonywania pewnych skomplikowanych, niewyuczonych czynności swoistych dla danego...

Zamknij