Specyficzne funkcje seksualności

Zachowanie seksualne jest skutkiem istnienia i działania potrzeby seksualnej, zaszyfrowanej w strukturach neurofizjologicznych. Zachowanie to pozostaje w służbie rozrodczości, która zapewnia trwanie gatunku. Jest jednak sprawą nader mało prawdopodobną, aby zwierzę podejmujące aktywność seksualną kierowało się poczuciem potrzeby sprostania gatunkowemu imperatywowi przetrwania, skoro nawet prymitywne społeczności ludzkie nie kojarzą przyczynowo kopulacji z rozrodczością. Równie mało prawdopodobne jest, aby zachowanie seksualne było motywowane potrzebą wytworzenia więzi z partnerem, skoro nie tylko nie wszystkie gatunki zwierząt ją tworzą, ale nawet nie występuje ona w niektórych ludzkich społecznościach (np. mających strukturę społeczną opartą na zasadzie awunkulatu 5).

Zachowanie seksualne można rozpatrywać z punktu widzenia jego przyczyny bądź celu (i to celu rozumianego nie w sensie ostatecznym). W takim ujęciu osiągnięcie celu staje się z kolei przyczyną ustania zachowania (przerwania określonej aktywności). O ile przyczyną zachowania seksualnego jest potrzeba seksualna, o tyle jego celem jest jej zaspokojenie. Następuje ono jako skutek konsumacyjnej fazy zachowania. W tym ujęciu funkcją zachowania seksualnego jest zaspokojenie potrzeby seksualnej. Takie (autoteliczne) ujęcie ogranicza się do jednostki, która produkuje bądź także odczuwa potrzebę i zaspokaja ją, przez co powraca do stanu równowagi. Zachowanie seksualne rozpatrywane z tego stanowiska spełnia, przynajmniej u człowieka, określoną funkcję psychologiczną. Wszystko co może dalej nastąpić, a więc przede wszystkim zapłodnienie i wytworzenie dłużej trwającej więzi, jest wobec mechanizmu działania potrzeby i jej zaspokojenia wtórne.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Estradiol

Aczkolwiek dobowy rytm produkcji LH został już określony, to jednak sterydy jajnika, estrogeny i progesteron - w przeciwieństwie do sterydowych...

Zamknij