Telefon

Urządzenie pozwalające nam podpowiadać na co dzień rodzinie lub opiekunom, czym mogliby nam sprawić kolejną przyjemność w zamian za komunikaty, jak źle się czujemy i jak fatalną otoczeni jesteśmy opieką. Ponieważ – zwłaszcza jeśli przebywamy w szpitalu dłużej – rodzina lub opiekunowie po jakimś czasie przyzwyczajają się już do tych telefonów, wyciągając z nich coraz bardziej powierzchowne wnioski, dla ożywienia ich i dodania im ochoty do działania podejmujemy następujące kroki:

Telefonujemy, zamiast jak zwykle w czasie obiadu, o godzinie 6 rano bądź o północy. Słysząc o tej porze nasz głos, ktoś z rodziny bądź opiekunów najpierw wpada w przerażenie, ale kiedy po chwili dowiaduje się, że wszystko w zasadzie w porządku, tylko nie możemy zasnąć i chętnie zjedlibyśmy poziomki, bo podobno pomagają, to z radości, że nic szczególnego się nie stało, rodzina szukać będzie dla nas poziomek tak długo, aż znajdzie, choć w wypadku telefonu o normalnej porze życzenie nasze uznane by zostało jedynie za nasz kolejny kaprys.

Prosimy o zatelefonowanie pacjenta z łóżka obok i powiedzenie, że osłabienie nie pozwala nam podejść do telefonu i gdyby najbliżsi mogli nam przynieść owoce południowe i czekoladę „Suchard”, to na pewno by nas to wzmocniło.

Nie telefonujemy przez kilka dni, chcąc w ten naturalny sposób wywoływać panikę w domu. Jeśli jednak tym, do kogo telefonujemy, jest współmałżonek i mimo, że nie telefonujemy codziennie, współmałżonek się nie zgłasza, to niewykluczone, że większe podstawy do niepokoju niż współmałżonek, który został w domu, mamy my sami.

Telefon zaufania – Informaq’a udzielona pacjentowi(tce) przez telefon, że mąż (żona) wyjechał i wraca dopiero za trzy dni, w związku z czym bez obawy możemy natychmiast przyjść (bądź czekamy).

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Stadny i samotniczy tryb życia – kontynuacja

Najprostszą formą grupy społecznej jest stado anonimowe. Jest to grupa zwierząt, której poszczególni przedstawiciele nie rozpoznają się indywidualnie. Stado anonimowe...

Zamknij