Układideacyjno-wyorażeniowy

Drugim czynnikiem tej warstwy jest układ, który określimy tutaj roboczo jako ideacyjno-wyobrażeniowy. Osobnik czytając określoną lekturę, słuchając rozmów na tematy seksualne, wyobrażając sobie przy tej okazji różne sytuacje uzyskuje wzmożenie napięcia seksualnego. Dlatego też w warunkach, w których z powodów technicznych pobudzenie seksualne jest niepożądane, taka organizacja stylu dnia, lektur, tematyki rozmów, w których element seksualny nie byłby reprezentowany (marynarze w dalekich rejsach, żołnierze w życiu koszarowym, więźniowie), byłaby ze wszech miar pożądana.

Odwrotnie, chcąc uzyskać pobudzenie erotyczne w sytuacji braku odpowiednich sygnałów warunkowych, można wywołać je za pomocą specjalnych słów, ilustracji, lektury.

Trzecim czynnikiem tej warstwy są nie odruchy warunkowe ani czynność ideacyjno-wyobrażeniowa, ale proste monokonkretne skojarzenia odgrywające funkcję preselektywną w organizacji pola recepcji i czynności wykonawczych. Działanie układu monokonkretne- go jest również nieświadome, najprawdopodobniej nie prowadzi wprost do uaktywnienia ośrodka napięć seksualnych, odgrywa tylko rolę spustową w ukierunkowaniu procesów regulacji psychicznej.

Warstwa II to właśnie ośrodek generujący napięcie seksualne. Można tu mówić wyłącznie o ośrodkach zlokalizowanych w starej części mózgu, wydaje się również możliwe dołączenie tu ośrodków rdzeniowych, sterujących takimi czynnościami, jak wzwód prącia, uczynnienie odpowiednich gruczołów przygotowujących narządy płciowe do czynności seksualnych itp. W skład tej warstwy wchodzi również ośrodek antagonistyczny, którego pobudzenie prowadzi do zaniku napięć seksualnych.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Sytuacje angażowania się

Niezwykle trudno jest ustalić granicę między poczuciem odpowiedzialności a spontanicznością i ryzykiem, gdy chodzi o stosunki seksualne - między aktywnością...

Zamknij