Zaburzenia maskulinizacji

Do zaburzeń maskulinizacji płodu może również dojść w wyniku enzymatycznych zakłóceń w tworzeniu się testosteronu w jądrach lub jego konwersji na dwuhydrotestosteron w tkance docelowej. Zakłócenia ste- rydogennych enzymów 20,22-desmolazy, dehydrogenazy 3(J-hydroksyste- rydów i 17a-hydroksylazy zdarzają się również w toku biosyntezy korty- koidów w nadnerczach. W klinicznym obrazie przeważa wówczas niedobór hormonów nadnerczowych, zwłaszcza u płodów żeńskich. Płody męskie o genotypie 46,XY wykazują jednocześnie różny stopień femi- nizacji. Zakłócenia 17,20-desmolazy i dehydrogenazy 17(3-hydroksystery- dów dotyczą jedynie biosyntezy androgenów, U osobników o genotypie 46,XY pojawiają się wówczas zarówno różne formy zaburzeń wirylizacji, jak różnego stopnia obniżenie poziomu androgenów. Dotknięci tym osobnicy są – zależnie od stopnia zaburzenia – fenotypowymi mężczyznami z niewielkim spodziectwem (hypospadią) lub nawet fenotypowymi kobietami. Zaburzenia 5a-reduktazy, enzymu zapewniającego przemianę testosteronu na dwuhydrotestosteron, doprowadza do pseudopochwowego spo- dziectwa okolomosznowego. Osobniki o genotypie 46,XY nie posiadają wówczas macicy ani innych narządów – pochodnych przewodu Mullera, struktury pochodzące z przewodu Wolffa (najądrze, nasieniowód, pęcherzyki nasienne i przewody wytryskowe) są całkowicie zmaskulinizowane, a struktury pochodzące z zatoki moczowo-płciowej i wzgórka są sfeminizowane. Przewody wytryskowe kończą się w ślepej pochwie.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Seksualizm jako model równoważenia jednostkowych możliwości

Podkreślałam na wstępie, że seksualizm człowieka można potraktować jako model równoważenia jednostkowych możliwości, że ma on wartość osobowościotwórczą i że...

Zamknij