Zastosowanie terapi promienistej

Usunięcie ich operacyjne jest wskazane ze względu właśnie na możliwość takiego zwyrodnienia i dolegliwości, jakie czasem powodują. Względnie często trafiają się w powłokach brzusznych tzw. keloidy, powstające zwykle z blizn pooperacyjnych, a nawet z miejsc ukłucia igłą chirurgiczną. Tworzą one przeważnie niewielkie, mało elastyczne zgrubienia, wystąjące nad powierzchnię, chociaż raczej płaskie. Badanie mikroskopowe wykazuje, że są to zgrupowania włókien sprężystych i wrzecionowatych komórek tkanki łącznej, ułożonych wzdłuż naczyń włosowatych w górnej warstwie skóry (cutis). Zwyczajnie nie stwierdza się w ich obrębie brodawek skórnych.

Zdradzają one skłonność do nawrotów po wycięciu. Jakkolwiek nie urastają do większych rozmiarów, mogą powodować bóle w miejscu, które zajmują. Leczenie ich polega na usunięciu w drodze operacyjnej z następowym zastosowaniem terapii promienistej (Rtg) celem niedopuszczenia do nawrotów.

Z innych guzów powłok brzusznych należałoby wymienić kaszaki, naczyniaki, skórzaki, !łuszczaki, włókniaki – uszypułowane i płatowe, a z nowotworów złośliwych mięsaki (sarcoma prima- rium) i raki. Są to guzy trafiające się w tej okolicy bardzo rzadko. Na uwzględnienie zasługują raki pooperacyjne, które powstają wskutek wszczepienia cząstek nowotworu podczas zabiegu chirurgicznego. W ostatnim czasie opisano w piśmiennictwie polskim kilka takich przeszczepów raka (Miecznik ovo ski).

Należy pamiętać, że do powstania nowotworu złośliwego w powłokach brzusznych może dojść również wskutek przeniesienia się na nie raka lub mięsaka rozwijającego się w sieci lub w jelitach, a połączonego zrostami z ścianą brzuszną.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
KONSTYTUCJA USTROJU I CECHY DZIEDZICZNE – ROZWINIĘCIE

Sprawą konstytucji narządów rodnych kobiety zajmował się w piśmiennictwie polskim swego czasu Rosner przyjmując, że uwidacznia się ona w trojaki...

Zamknij