ZATRUCIA CIĄŻOWE

Ciąża zawsze stawiia duże wymagania ustrojowi maitki. Kobiety młode, zdrowe i odporne znoszą ciążę doskonale, bez jakichkolwiek objawów chorobowych, natomiast osobniki ‚konstytucjonalnie słabsze mogą wykazywać mniejsze lub większe zaburzenia, które określamy jako zatrucia ciążowe. Należy dodać, że mają tu znaczenie i wpływy wewnętrzne oraz zewnętrzne, jak pobudliwość nerwowa, odporność osobnika, odżywianie, a nawet klimat i zmiany atmosferyczne.

Objawy za trucia ciążowego (toxaemia gravidarum) mogą występować bardzo wcześnie — już w pierwszych czterech miesiącach lub późno, czyli w ostatnich trzech miesiącach ciąży. W okresie między 5 a 7 miesiącem ustrój kobiecy wykazuje największą równowagę. Istoty za-trucia ciążowego dotychczas dokładnie nie znamy, lecz wiemy, że w pewnym odsetku przypadków wpływ jaja płodowego, rozwijającego się w ustroju matki, jest dla niego trujący. Powstają zaburzenia w przemianie materii, fizycznym i chemicznym składzie krwi i soków tkankowych, oraz w układzie dokrewnym. Wstępnymi objawami zatrucia ciążowego są zmiany w wewnętrznej budowie i czynności komórek, które nie dają się wykryć obecnie znanymi metodami. Jednak w miarę postępu zatrucia, skutki jego w postaci zwyrodnienia tłuszczowego, miąższowego i martwiczego, można wykazać badaniem anatomo- patologicznym w poszczególnych narządach lub teź ich zespołach.

Objawy kliniczne zatrucia, przedmiotowe i podmiotowe, bywają bardzo różnorodne i o różnym nasileniu, aż do zejść śmiertelnych włącznie. W zależności od stopnia zatrucia i uszkodzenia narządów wewnętrznych, bywają one mniej lub silniej wyrażone.

Dodaj Komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Zespół Klinefeltera

Zespół Klinefeltera występuje u chłopców z płcią genetyczną żeńską. Dochodzi do postępującego zwłóknienia i zeszkliwienia kanalików nasiennych z następową azoospermią....

Zamknij